Czytasz wypowiedzi wyszukane dla zapytania: Tkanka okrywająca
Temat: Pytania
pytania są w osobnym temacie ale jeszcze tu ci wkleje je :
gr1.
1. Typy kanałów powietrznych w łodydze skrzypu
2. Rdzeń w korzeniu roślin dwuliściennych zbudowany jest z ....
3. Twardziel to ...
4. Komórki przepustowe występują w ... pełnią funkcje ...
5. Drewno letnie roślin nagonasiennych charakteryzuje się ...
6. Stosunek 1:3 występuje w ...
7. Wiązki przewodzące w kłączach.
8. Budowa anatomiczna kłącza bobrka.
9. Budowa anatomiczna korzenia u roślin jednoliściennych.
10. Budowa anatomiczna łodygi naparstnicy.
gr2.
1. Schemat budowy źdźbła trawy
2. Protostela to ...
3. Budowa anatomiczna kłącza tataraku.
4. Budowa anatomiczna łodygi słonecznika
5. Budowa anatomiczna kłącza widłaka
6. Drewno wiosenne
7. Rodzaje miazgi w łodydze wtórnej.
8. Rodzaje tkanek okrywających.
9. Rodzaje endodermy w korzeniu.
10. Perycykl w budowie wtórnej łodygi.
byłyy takie ...
Temat: redukcja
z tego co wiem to podczas plywania angazujemy duza ilosc miesni co na pewno wplywa pozytywnie na redukcje, poza tym organizm najbardziej sie poci w podczas plywania... a co do zimna... moze wzbudzac nawet drzenie... i dobrze bo wowczas mamy darmowa silke...;p a chlod powoduje ze wydzielana jest wieksza ilosc HGH a to tez pozytywnie wplywa na redukcje... plywanie bardzo dobrze wyszczupla sylwetke pod warunkiem ze idzie sie na basen i sie plywa a nie trzyma scian i odpoczywa... nie ma bata zeby nabierac tluszczu w basenie... zimno wplywa na okrywanie sie tkanka tluszczowa, ale jest to proces dlugotwaly... na zime zawsze troche fatu przybieramy, ale spowodowane to jest tym ze zima nie trwa 1h
takie jest moje zdanie... a szczegolnie polecam trening interwalowy na basenie... wg mnie bardzo dobry wybor... mozna dorzucic do tego karnityne i pozadny trening i bedzie git
pozdro
Temat: Drzewko szczęścia -próbować czy nie?
Widziałem kaskadę z krasulki od Korzenia (z forum Kamcia) i wychodzi mu całkiem całkiem... O nowe przyrosty bym sie az tak nie martwił. Po prostu jak coś nowego zielonego i małego się poawia to to ukręcasz i sześć . Grubsze pędy możesz ciąć nożyczkami. Pamiętaj aby robić to nad jednym z "segmentów" których zarysy widac na
tkance okrywającej. Reszta tego segmentu i tak uschnie odpadnie po czasie. Smarować? - u gruboszów raczej nie stosuje się nic takiego. Utnij co trzeba i nie martw się.
Temat: BOTANIKA kolosy - pytania
gr1.
1. Typy kanałów powietrznych w łodydze skrzypu
2. Rdzeń w korzeniu roślin dwuliściennych zbudowany jest z ....
3. Twardziel to ...
4. Komórki przepustowe występują w ... pełnią funkcje ...
5. Drewno letnie roślin nagonasiennych charakteryzuje się ...
6. Stosunek 1:3 występuje w ...
7. Wiązki przewodzące w kłączach.
8. Budowa anatomiczna kłącza bobrka.
9. Budowa anatomiczna korzenia u roślin jednoliściennych.
10. Budowa anatomiczna łodygi naparstnicy.
gr2.
1. Schemat budowy źdźbła trawy
2. Protostela to ...
3. Budowa anatomiczna kłącza tataraku.
4. Budowa anatomiczna łodygi słonecznika
5. Budowa anatomiczna kłącza widłaka
6. Drewno wiosenne
7. Rodzaje miazgi w łodydze wtórnej.
8. Rodzaje
tkanek okrywających.
9. Rodzaje endodermy w korzeniu.
10. Perycykl w budowie wtórnej łodygi.
Temat: Sala wykładów
Świetnie uśmiechnęła sie możesz postawić sobie piątke. Na dzisiejszej lekcji zajmiemy sie rodzajami
tkanek, zapiszcie wszystko i ostrzegam, że troche ich jest powiedziała podchodząc do tablicy i zaczynając pisać
Tkanka nabłonkowa:
Nabłonek
okrywający
Nabłonek wyściełający
Nabłonek gruczołowy
Tkanka mięśniowa:
Mięśnie gładkie
Mięśnie prążkowane szkieletowe
Mięśnie prążkowane kostne
Tkanka łączna:
Szkieletowa:
Kostna
Chrzęstna
Tłuszczowa
Płynna:
Krew
Limfa
Nerwowa
Temat: wszczepy kostne
A może ktoś mi wytłumaczy, dlaczego ta
tkanka miękka nie chciała przyrosnąć do korzenia? Bo zaczynam rozmyślać, i wydaję mi się, że
tkanka miękka to chyba
okrywa kość, a kość
okrywa korzeń i czy może to jest ta przyczyna.że
tkanka miękka nie chciała przyrosnąć do korzenia, bo nie był pokryty kośćią ? Proszę mi wybaczyć , chyba za bardzo pobudziłam wyobrażnię,ale po tych wszystkich zabiegach ... gdzie właściwie może być przyczyna, że one nie powiodły się?
Temat: Galeria bohaterów


(copyright by Mike )
Imię:Gerard
Nazwisko:Temuta
Pseudonim:Uncroak
Data i Miejsce Urodzenia:20.IV.1970; Nowy Jork
Wiek:37 lat
Znaki Szczególne:Nie rosną mu włosy i paznokcie, zawsze w garniturze, zawsze trzyma zapasowy garnitur gdzieś w pobliżu - w neseserze, bagażniku aktualnego środka lokomocji, etc.
Fizjonomia:182 cm wzrostu, blada karnacja, krótko przystrzyżone, czarne włosy, brak zarostu, brązowe, przenikliwe oczy, zadbane dłonie i paznokcie. W chwili przemiany jednak jego
tkanka mięśniowa zwiększa znacznie swą objętość, zazwyczaj rozrywając jego aktualny ubiór - dlatego nosi zapasowy egzemplarz gdzieś w pobliżu. Jego skórę błyskawicznie
okrywa krwistoczerwona substancja, tężęjąca w ciągu milisekund i zmieniająca się w jego kostium. Owa substancja czy tkanina nie
okrywa jednak jego twarzy. Oczy zmieniają kolor na stalowoszare. Na piersi widnieje czarne U, na wnętrzach dłoni - czarne x'y, z których Uncroak może wystrzeliwać swe energetyczne pociski. Bliższe przyjrzenie się pozwala stwierdzić, że owa czerń to tak naprawdę splątane kable, biegnące przez wnętrze ciała Uncroaka niczym żyły przez ciało zwykłego człowieka.
Rasa:Człowiek/Cyborg
Typ Mocy:Technologia, wszczepy cybernetyczne
Znane Moce:
*Nadludzka siła
*Ponadprzeciętna szybkość
*Niezwykła wytrzymałość
*Nie męczy się
*Nie odczuwa lęku i bólu
*Nie starzeje się
*Regeneracja
*Pociski, lasery, fale energetyczne
*Latanie
Temat: Z wiatrówki na 200m??
Tkanka kostna u dzika jest znacznie twardsza niż u świni domowej, mimo że podobieństwo genetyczno-funkcjonalne duże, do tego dochodzi jeszcze gruba
okrywa.... jeśli ktoś ma ochotę to polecam kupić głowę świńską (najlepiej dużą, nie od świnki 80-90 kg) i strzelić z 30-40 m i zobaczyć jaki będzie efekt.... myslę że średnio udany... a nie chciałbym widzieć jak ktoś tylko rani takie zwierzę i co się z nim stanie jak go taki dzik dopadnie... myslę że jego szable zrobią większe spustoszenie... w każdym razie nagroda Darwina w tej kategorii chyba jeszcze nie została przyznana
Temat: Drzewa i drzewka
MiłoRZęby najlepiej odróżnić po zapachu.
Męskie rzadko się sadzi, bo "samce" śmierdzą.
A poważnie, to różnicę widać gołym okiem - kwiatostan mają inny. Te męskie dziwolągi spadają na ziemię i wydają potem smród podobny do gnijącego mięsa.
Radzę kliknąć tutaj:
http://www.wiki.lasypolskie.pl/m/milorzab-dwuklapowyStamtąd cytat: "......Gatunek dwupienny. Kwiaty wiatropylne, na pędach skróconych: męskie w postaci zwisających kotek do 3 cm długości, żeńskie z dwoma zalążkami na wierzchołku długiej szypułki. Kwitnie w maju lub na początku czerwca.
Nasienie powstaje zwykle tylko z jednego zalążka i przypomina wyglądem niewielką, kulistą, żółtą śliwkę. Zawiera ono dwuliścieniowy zarodek otoczony
tkanką odżywczą (bielmem pierwotnym), okryty dwuwarstwową
okrywą nasienną wytworzoną z osłonek zalążka. Wewnętrzna część okrywy jest cienka i twarda, zewnętrzna mięsista, barwy ciemnożółtej, po przejrzeniu staje się miękka i cuchnąca (wydziela się kwas masłowy).
......"
Temat: jazda na oklep
Myśle że waże troche ponad polowe niz wiekszość tu zgromadzonych i wcale nie twierdze ze dziewczyny lini nie macie to ja jestem za chuda Nie czaję a'propos czego to Ja pewnie niszczyłam i sprzęt i konia, bo moja osoba konsekwentnie
okrywa się coraz większą
tkanką tłuszczową.
Zauważyłam, że wsiadając z podwyższenia zawsze robię to przerażająco niezgrabnie - nie wiem na czym to polega.
A na oklep ostatni raz jeździłam...ponad dwa lata temu chyba
Temat: ZAGADKA
Cechą charakterystyczną pnia palmy jest brak przyrostu wtórnego na grubość, pień grubieje tylko wskutek przyrostu tkanek pierwotnych (taki typ pnia nosi nazwę kłodziny).
Liście duże, podzielone, pierzaste Kwiaty rozdzielnopłciowe, owocem jest najczęściej pestkowiec. Są to palmy arekowate.
U niektórych roślin jednoliściennych występuje specjalny typ przyrostu wtórnego.
U dracen, aloesów, jukk i niektórych palm komórki okolnicy łodygi uzyskują zdolność do podziałów.
Powstała w ten sposób miazga wtórna odkłada do wewnątrz łodygi miękisz oraz drewno i łyko budujące nowe wiązki przewodzące.
Stale pogrubiające się warstwy drewna i łyka rozrywają korę pierwotną i skórkę.
Funkcje okrywające przejmuje peryderma, tworzona przez pierścień felogenu. O KURDE !!!
Temat: Pytania i odpowiedzi na kolokwium z materiałów budowlanych!!
mam nadzieję,że podpasują wam moje pytanka
1. co to jest wartościowość?
odp:Wartościowością nazywa się liczbę elektronów atomów biorących udział w tworzeniu wiązań międzyatomowych. Wartościowość jest zwykle określona liczbą elektronów w zewnętrznych podpowłokach (s,p).
2. co to jest stopień nasycenia?
odp:Stopień nasycenia wyraża się stosunkiem nasiąkliwości objętościowej do porowatości materiału.
3. jak nazywa się skala, która pozwala na określenie twardości minerałów?
odp: skala Mohsa
4. podaj tradycyjne wymiary cegły
odp: 65x120x250 mm
5. wymień spoiwa wapienne (wapna budowlane)
odp: wapno palone, wapno hydratyzowane, wapno pokarbidowe, wapno hydrauliczne
6. podaj stosunek cementu do piasku w zaprawie cementowej klasy 32,5 o marce M5
odp: 1:6
7. podaj rodzaje betonów w zależności od właściwości i składu
odp:zwykły, lekki, ciężki, wysokowartościowy, bardzo wysokowartościowy, towarowy
8. jaka jest gęstość szkła?
odp: 2,50 g/cm^3
9. co to jest kora?
odp:Kora jest wytwarzana przez miazgę i
okrywa od zewnątrz pień. kora składa się z łyka i
tkanki korkowej.
10. co określa marka?
odp:wytrzymałość na ściskanie
Temat: Bogusz
Og. Bogusz czyli "Chudy" Edyty Twaróg, trafił kilka dni temu do schroniska fundacji Pegasus
Bogusz
25.01.2006
Kilka dni temu w małej miejscowości koło Mławy, pod ciężarem śniegu zawalił się dach małej stajenki, w której stał jeden koń. Właściciele nie będą w stanie zapewnić zwierzęciu dachu nad głową, szukali dla ogiera nowego domu. Jedynie handlarze końmi rzeźnymi wykazywali zainteresowanie natychmiastowym odkupieniem zwierzęcia.
Dwa dni temu właściciele skontaktowali się z nami i koń od wczoraj jest już pod naszą opieką. Zwierzę zostało odkupione za cenę rzeźną, a środki na jego ratowanie przekazała Pani Maja – za co serdecznie w imieniu Bogusza (takie imię nosi ogier) dziękujemy. Wyziębienie organizmu mimo okrywania przez właścicieli było bardzo duże. Bogusz to koń pełnej krwi angielskiej, a co za tym idzie z niewielką ilością tkanki tłuszczowej, więc nie był w stanie wytrzymać takich temperatur nie mogąc schronić się w stajni. Gdy zabieraliśmy konia, był on już bardzo wycieńczony, podczas transportu dwukrotnie przewrócił się w przyczepie, nie mogąc utrzymać się na nogach.
W tej chwili stan Bogusza jest już dużo lepszy, choć koń nadal jest słaby. Przypominam, ze Edyta była zmuszona oddać go ze względu na swój stan zdrowia.
Temat: ZAGADKA
Cechą charakterystyczną pnia palmy jest brak przyrostu wtórnego na grubość, pień grubieje tylko wskutek przyrostu
tkanek pierwotnych (taki typ pnia nosi nazwę kłodziny).
Liście duże, podzielone, pierzaste Kwiaty rozdzielnopłciowe, owocem jest najczęściej pestkowiec. Są to palmy arekowate.
U niektórych roślin jednoliściennych występuje specjalny typ przyrostu wtórnego.
U dracen, aloesów, jukk i niektórych palm komórki okolnicy łodygi uzyskują zdolność do podziałów.
Powstała w ten sposób miazga wtórna odkłada do wewnątrz łodygi miękisz oraz drewno i łyko budujące nowe wiązki przewodzące.
Stale pogrubiające się warstwy drewna i łyka rozrywają korę pierwotną i skórkę.
Funkcje
okrywające przejmuje peryderma, tworzona przez pierścień felogenu.
Temat: koło z preparatów
ja mialam dzis z igorem i bylo ok. dostalam salvia i sambucus ktory byl dziwny bo nie bylo calego przekroju tylko taki wycinek ledwo siegajacy komorek rdzenia wiec mialam maly problem z rozpoznaniem. z
tkanek mialam pytanie o
tkanke okrywajaca.
Temat: koło z preparatów
w mojej grupie u igora z
tkanek byly pytania tylko o
tkanke miekiszowa,
okrywajaca i sklerenchyme. ale podobno u szmeji byly merystemy.
Temat: BOTANIKA kolosy - pytania
Wazne
Zapominiałam na poczatku dopisac jednego zadanienia
:
Tkanki stałe niejednorodne
-
okrywajace ( pierwotne , wtórnr, organów nadziemnych i podziemnych)
To taka optymistyczna wiadomostka
Temat: Szkoła
Ech... Jutro mam 3 godziny biologii, a teraz zaprzyjaźniamy się z sympatycznymi
tkankami miękiszowymi i
okrywającymi, więc zapewne będzie ciekawie...
Temat: Ciekawostki o Labradorach
Labrador Retriever...Pies nietypowy i wszechstronny
Bardzo zręczny, niezawodny i wytrzymały, obdarzony doskonałym węchem Labrador, ,jest królem wśród retrieverów. Potrafi aportować każdy rodzaj zwierzyny, zarówno w suchym polu, jak i z wody. Bardzo zrównoważony, o przyjaznym usposobieniu jest doskonałym psem do towarzystwa. Gorliwy i pojętny, ma dobry charakter i wciąż chce przypodobać się właścicielowi..
Unikalna struktura sierści
Okrywa włosowa Labradora należy do gatunku sierści twardej i krótkiej. Gęsta i przylegająca, chroni psa przed zimnem i wilgocią. Ponadto Labrador produkuje więcej wydzieliny łojowej niż psy innych ras, co zapewnia jego sierści nieprzemakalność..
Masywne ciało i mocne kości
Zarówno w czasie pracy, jak i podczas codziennych spacerów, Labrador wykazuje ogromną żywiołowość oraz entuzjazm, co sprawia, że jego stawy są silnie obciążone. U aktywnych psów często dochodzi do uszkodzeń wiązadeł krzyżowych. Dlatego ważna jest odpowiednia dieta, która pomagać będzie w zapobieganiu problemom stawowym, także tym o podłożu zapalnym.
Naturalna skłonność do nadwagi
Labradory mają niemal "legendarny" apetyt, stanowiący najprawdopodobniej dziedzictwo po nordyckich przodkach, którzy pływając w lodowatych wodach Atlantyku, potrzebowali ogromnych ilości kalorii. W porównaniu do innych ras psów, Labrador charakteryzuje się znacznie niższym udziałem
tkanki mięśniowej w organiźmie oraz zdecydowanie bardziej obfitą
tkanką tłuszczową. Jego naturalne łakomstwo, w połączeniu ze zbyt małą ilością ruchu, znacznie zwiększa ryzyko otyłości.
Zmysł wzroku i węchu
Używane od początku do pracy w lodowatej wodzie, Labradory mają doskonale rozwinięte zmysły wzroku i węchu. Liczba ich komórek węchowych sięga 220 milionów, co jest wartością dwukrotnie wyższą niż u innych ras (np. u Jamnika 125 milionów, u Buldoga Angielskiego 100 milionów). Labrador jest także w stanie zapamiętać miejsca upadku kilku jednocześnie zestrzelonych ptaków (nawet do dziesięciu sztuk).
Temat: [Info] Ogień i Młot
[center]
Caen Brighteye[/center]
Mała sarenka zatrzymała się na chwilę, by napić się zimnej, orzeźwiającej wody ze strumienia przecinającego polankę. Była doskonale świadoma, że ryzyko zauważenia jej przez jakiegoś drapieżnika rośnie z każdą chwilą. Piła niespokojnie, co chwilę podnosząc łeb i rozglądając się niepewnie dookoła. Całą sytuację bacznie obserwował wilk, śliniąc się na myśl o zbliżającej się uczcie. Starał się podejść jak najbliżej upatrzonej ofiary, by zmaksymalizować swoje szanse powodzenia. Skupił wyczulone zmysły i wyczekiwał dogodnego momentu do ataku. Tymczasem sarenka zbierała się do dalszej drogi. Rozejrzała się znów uważnie i zgrabnie przeskoczyła nad strumieniem. Napastnik nie czekał dłużej. Wyskoczył niczym strzała wypuszczona z łuku. Wyszczerzył kły i złożył się do skoku na praktycznie bezbronne zwierzę. Sarna zerwała się do ucieczki, było jednak już zbyt późno, by uszła agresorowi. Wilk zaatakował, rzucając się na ofiarę.
Zawiódł się.
Zamiast jędrnej szyi, kły wilka złapały jedynie powietrze, łapy gotowe by szarpać
tkanki, zetknęły się z delikatną trawą polanki. Zwierzę wyhamowało impet natarcia i błyskawicznie obróciło się za siebie. Sarna leżała za ziemi, z szyją przebitą dwoma prawdziwymi strzałami. Moc pocisków odrzuciła ją nieznacznie w bok. Wystarczająco jednak, by uprzedzić atak drapieżnika. W tle zauważył człowieka, zeskakującego z gałęzi drzewa. Ubrany był w ciemnozielony płaszcz, z narzuconym na głowę kapturem. Całość
okrywała lekką, skórzaną zbroję. Łowca przełożył biały, gładki łuk przez ramię i odkrył twarz. Był wysoki i zwinny, z głęboko niebieskimi oczami i czarnymi, kręconymi i sięgającymi ramion włosami.
- Znowu wygrałem, Miki. - myśliwy uśmiechnął się i wyciągnął zza pasa niewielki kozik.
- Niech cię szlag, Caen. - zawarczało zwierzę i zniknęło wśród drzew.
Temat: botanika ogólna- zestaw zagadnień
1. Co to jest: histologia, embriologia, kariologia, cytologia, palynologia, fenologia, fitosocjologia, pomologia, ekologia roślin, geografia roślin?
2. Budowa komórkowa- podsatwowe organele i ich funkce
3. Ściana komórkowa a błona komórkowa
4. Jadro komórkowe, jego budowa i role
5. Chromosomy, ich budowa i role
6. Informacja genetyczna i jej przekazywanie (od genu do białka)
7.
Tkanki roslinne, ich podział i funkcje
8.
Tkanki przewodzące, funkcje i podział
9.
Tkanki okrywające (epiderma, ryzoderma, peryderma, martwica korkowa)
10.
Tkanki i utwory wydzielnicze
11.
Tkanki przewodzące
12.
Tkanki asymilacyjne
13.
Tkanki miekiszowe
14.
Tkanki mechaniczne
15. Łodyga, jej budowa i funkcje
16. Łodyga u traw i zbóż
17. Liść, jego budowa i funkcje
18. Aparaty szparkowe, funkcje i zasady działania
19. Przetchlinki, budowa i funkcje
20. Korzeń, jego budowa i funkcje
21. Układ chłonny korzeni- transport apoplastowy, symplastowy (od rozydermy do wiązek przewodzących(pasemka Gaspary'ego))
22. Wiązki łyko-drzewne otwarte, wiązki łyko-drzewne zamnięte
23. Przekształcenia liści i pędów
24. Budowa drewna u drzew
25. Na czym polega i jakie jest znaczenie opadania liści pędów roślin drzewiastych.
26. Komórki zawiasowe (wodne) u traw i turzyc
27. Rozmnażanie płciowe (znaczenie)
28. Co to są gamety i zygota? Na czym polega zapylenie i zapłodnienie?
29. Podziały mitotyczne i mejotyczne komórki i ich rola
30. Części składowe kwiatu i ich funkcje
31. Scharakteryzować budowę słupka i określić rolę poszczególnych elementów
32. Co to są słupki jednokrotne i wielokrotne, górne i dolne?
33. Budowa pręcika i ziarna pyłku
34. Kwiaty obupłciowe, rozdzielnopłciowe, i nijakie, rośliny jednopienne i dwupienne- znaczenie rozdzielności płci
35. Od słupka do nasienia (zalążnia, zalążek, woreczek zalążkowy, komórka jajowa, nasienie)
36. Rola bielma (endospermu). Co to są rosliny bezbielmowe
37. Obcopylność i samopylność
38. Bariery zapobiegające samozapyleniu
39. Co to jest heterostylia i heterofilia?
40. Rośliny owadopylne i rośliny wiatropylne a budowa kwiatu
41. Środowisko a roślina, formy życiowe: hydrofity, higrofity, kserofity, sklerofity, sukkulenty, epifity
42. Genotyp a fenotyp (ekspresja genu)
43. Kwiat a kwaitostan, pseudancjum
44. Owoc zbiorowy a owocostan
45. Z czego powstaje owoc. Jego rola i budowa. Owoc traw.
46. Związek między budowoą owocu i nasienia a sposobem rozprzestrzeniania się rośliny
47. Budowa nasienia
48. Rozmanażanie generatywne i jego znaczenie w życiu roślin
49. Rozmnażanie wegetatywne (sposoby) i jego rola
50. Rośliny samożywne, pasożyty, półpasozyty, owadożerne
51. Domacja i jej rola
52. Jesienne przebarwienie liści
53. Podwójne zapłodnienie
54. Przyrost łodygi na grubość u roślin dwuliściennych
55. Przyrost na grubość u roślin drzewiastych
56. Przyrosty łodygi na grubość u roslin jednolościennych
57. Liść dwuliściennych, jednoliściennych i nagozalążkowych (sosna)
posiadam to również w wersji drukowanej, jak ktoś chce mogę udostępnić do skserowania
Temat: Botanika odpowiedzi.
10.
Brassicaceae (Krzyżowe):
Wzór kwiatowy:
*K2+2C2+2A2+4G(2) (tutaj gdzie dwójka jest przy literze G, nad dwójką musi być pozioma kreska.)
Owoc:
Owocem jest wielonasienna łuszczyna lub łuszczynka pękająca dwoma łupinami. Wyjątkowo powstaje owoc niepękający w postaci niełupki lub wielokrotnej rozłupni.
Apiaceae (baldaszkowate):
Wzór kwiatowy:
*K5C5A5G(2) (pod dwójką pozioma kreska)
Owoc: Owoc jest rozłupią, zwykle żeberkowaną podłużnie, która po dojrzeniu rozpada się na dwie niełupki.
Lamiaceae (Wargowe):
Wzór kwiatowy – nie znalazłam.
Owoc:
Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na 4 niełupki.
Astrales (Astrowce):
Wzór kwiatowy:
Zbudowane najczęściej wg wzoru K0-nC(5)A5G(2) (pod dwójką kreska)
Owoc:
Jest niełupką z bezbielmowym nasieniem, silnie przylegającym do owocni.
11. Astrowce – posunięte rośliny dwuliścienne – dlaczego?
Najbardziej wyspecjalizowana rodzina (Asteraceae) licząca ok. 25000 gatunków należy do największych rodzin wśród wszystkich okrytozalążkowych. Główną tendencją ewolucyjną w obrębie astrowych było przejście od kwiatów pojedynczych do kwiatostanów funkcjonujących jako jeden kwiat. Zwarte kwiatostany typu główka czy koszyczek są bardzo ekonomiczne jeśli chodzi o proces zapylania: owad poruszający się po powierzchni tego, co funkcjonuje jako jeden kwiat, dokonuje jednocześnie wielu zapyleń, a co za tym idzie – przyczynia się do powstania wielu owoców. W przypadku pojedynczych kwiatów, owad musiałby zużyć znacznie więcej czasu i energii na dokonanie podobnej liczby zapyleń. Tak więc Astrowce osiągnęły zdolność szybkiej produkcji dużej liczby owoców, co prawdopodobnie przyczyniło się w dużej mierze do ich sukcesu.
12. Heterobatmia:
zjawisko świadczące o nierównym tempie rozwoju filogenetycznego: niektóre części i organy roślin znajdujące się pod silną presją selekcji naturalnej zmieniły się bardzo, czasem nawet radykalnie, podczas gdy inne pozostały w stosunkowo nie zmienionym, pierwotnym stanie.
14. Sukces ewolucyjny u okrytozalążkowych:
Okrytonasienne osiągnęły w świecie roślin najwyższy stopień rozwoju ewolucyjnego i ogromną zdolność przystosowania się do różnych środowisk i warunków ekologicznych. Dlatego zdobyły pozycję dominującą we współczesnym świecie roślinnym o czym świadczy liczba tych roślin – 220000 gatunków.
- obok form drzewiastych, liczne są w tej grupie także rośliny zielne których brak u nagonasiennych
- większe zróżnicowanie
tkanek (rozwinęły się nowe typy
tkanek przewodzących, zróżnicowane są
tkanki okrywające,
tkanka miękiszowa i
tkanka wydzielnicza.
W porównaniu do nagonasiennych, większa jest u okrytonasiennych różnorodność narządów. Występują nowe formy korzeni i systemów korzeniowych, nowe formy pędów i ogromna różnorodność liści.
(Co do pytania 11 nie jestem pewna,więc jeśli macie inne odpowiedzi, piszcie. Dobrze by było, gdybyście sprawdzili te wzory kwiatowe i owoce jeśli macie je z wykładów - ja mam je z książki).
Temat: Spalacze tłuszczu i termogeniki
Zarówno w kulturystyce jak również, a moze przede wszystkim w sportach typu fitness dużą rolę odgrywa tzw. definicja sylwetki. Pod tym terminem kryje się jak największe odtłuszczenie organizmu (najlpiej w granicach zdrowego rozsądku z zachowaniem dbałości o własne zdrowie) w celu uwidocznienia masy mięśniowej.
Na etapie budowania masy mięśniowej z reguły sylwetka kulturysty nie wygląda specjalnie imponująco. Grube włókna mięśniowe szczelnie
okrywa pancerz tłuszczu którego przyrost jest nieunikniony w fazie nabierania masy mięśniowej - a więc stosowania właściwego treningu oraz diety wysokokalorycznej. Częstym błędem naiwności młodych adeptów sportów kulturystycznych jest przekonanie iż budowanie masy mięśniowej polega na rzeźbieniu sylwetki. Jest dokłądnie odwrotnie. W tym cyklu nabieramy materiału z którego dopiero potem możemy wyrzeźbić ciało. Jest to proces w gruncie rzeczy bardzo prosty i polega przedew szsytkim na spaleniu nadmiaru
tkanki tłuszczowej, złąpanej "niechcący" przy okazji budowania masy. W takim przypadku idealnym rozwiązaniem jest po pierwsze dostosowanie diety, więc zmniejszenie ilości węglowodanów kosztem białka (w dużym uproszczeniu) oraz zastosowanie treningu aerobowego, a więc zmęczeniowego, polegającego na wykonywaniu duzej ilości powtórzeń niewielkim obciążeniem.
Również rynek suplementacji nie pozostał na tym polu bierny oferując sportowcom szeroką gamę specjalnych suplementów zwanych potocznie spalaczami tłuszczu. Zdecydowana większość spalaczy tłuszczu to tzw. środki termogeniczne. Ich nazwa pochodzi od zjawiska termogenezy czyli produkcji ciepła przez mięśnie człowieka (taki proces ma miejsce np. przy gorączce), po prostu energia pobierana z
tkanki ludzkiej wykorzystywana jest do produkcji ciepła, wyzwala energię termiczną. Zjawisko to powoduje utratę
tkanki tłuszczowej która zamieniana jest w ciepło, następnie odprowadzane z organizmu. Z dużym uproszczeniem można więc stwierdziż iż jest to proces swego rodzaju odparowywania tłuszczu. Producenci suplementów odchodzających postanowili wykorzystać to zjawisko w swoich produktach. Najważniejszymi skłądnikami produktów termogenicznych są zielona herbata, kofeina, guarana.
Termogeniki podzielone są na podstawowe grupy charakteryzujące się siłą działania. Należy w tym miejscu wspomnieć o jednej bardzo ważnej sprawie. Środki termogenne nie są w 100% bezpieczne. Ich przedawkowanie lub stosowanie zbyt mocnych środków na początek moze spowodować poważne komplikacje zdrowotne, głównie związane z ukłądem krążenia. To trochę tak jakbyśmy przedawkowywali kawę, jednak w przypdku kawy jako płynu zawsze mamy ograniczenia ze strony ukłądu pokarmowego, w przypadku termogeników, mamy do czynienia z silnymi substancjami suplementowanymi np. w postaci kapsułek. Zatem na prawdę uważajmy z tego typu srodkami. Oprócz termogeników mamy także inne spalacze tłuszczu. Są to głównie aktywatory metaboliczne jak l-karnityna, chrom, cholina czy inozytol. środki te nie powodują rozpadu tłuszczu poprzez termogenezę, lecz wspomagają metabolizowanie tłuszczu, zwiększają pobieranie energii z
tkanki tłuszczowej i jej transport do komórek. Wymienione środki często występują jako składniki termogeników, jednak często w małych ilościach. Najpopularniejszym środkiem tego typu pozostaje l-karnityna. I nie bez powodu - to bardzo dobry środek wspomagający redukcję tłuszczu.
Pamiętajmy również że w fazie odtłuszczania
tkanki mięśniowej bez względu na to czy stosujemy spalacze czy nie równie istotną rolę odgrywa zbilansowanie diety oraz trening. Tylko w ten sposób możemy liczyć na konkretne profity z naszej ciężkiej pracy. W przeciwnym wypadku możemy liczyć na tzw. efekt yoyo czytli szybki powrót do naszej otłuszczonej sylwetki. Utrzymanie zdrowej, wysportowanej sylwetki pozbawionej nadmiaru
tkanki tłuszczowej wymaga od nas pewnego stylu życia a nie tylko doraźnych działań. Nie możemy całe życie zażywać suplementów spalających tłuszcz, z reguły są one przeznaczone jako dopalacze w cyklach definicji sylwetki, z powodzeniem jednak możemy utrwalić sobie takie nawyki żywieniowe oraz treningowe które pozwolą nam cieszyć się idealną sylwetką bez konieczności sięgania po suplementację.
Temat: Jeszcze inne pyt z botaniki z poprzednich roczników...
1. aktualna nazwa cytoplazmy oznacza:
Cytozol, macierz cytoplazmatyczna, cytoplazma podstawowa - główna część protoplastu. W niej znajdują się pozostałe plazmatyczne składniki komórki i zachodzi większość procesów metabolicznych.
2. cechy wspolne plastydow i mitochondriow
Posiadają własne DNA nie zalezne od DNA jądra, rozmnażają się przez pączkowanie, przegrode lub przewężenie, posiadają podwójną otoczkę.
3. sklerenchyma a parenchyma
Kolenchyma (zwarcica) – jest to żywa
tkanka mechaniczna, posiada komórki których ściany są zgrubiale w niektórych miejscach, zdolna do wzrostu i rozciągania się. Komórki zachowują kontakt z otoczeniem. Pełni funkcje wzmacniającą. Wyst. w intensywnie rosnących roślinach.
Sklerenchyma (twardzica) – martwa
tkanka mechaniczna, posiada komórki których ściany są zgrubiałem na całej powierzchni. Komórki nie kontaktują się z otoczeniem i obumierają. Pełni funkcje wzmacniającą. Wyst. w roślinach wyrośniętych.
4. jakie procesy zachodzą w
tkance miękiszowej:
Tkanki miękiszowe pełnią w roślinie zasadnicze czynności fizjologiczne przemiany materii, uczestniczą w fotosyntezie, oddychaniu, osmozie, transpiracji, gromadzą także substancje zapasowe i wodę.
5. podaj specjalizacje miekszu u roslin naczyniowych
-miękisz asymilacyjny (palisadowy i gąbczasty) - występuje w liściach i łodygach, zawiera chloroplasty (ciałka zieleni, zawierające zielony barwnik chlorofil), w nim zachodzi fotosynteza.
-miękisz powietrzny (aerenchyma) - tworzy przestrzenie wypełnione powietrzem, co zmniejsza ciężar rośliny (występuje np. u roślin wodnych).
-miękisz spichrzowy - pełni funkcję magazynującą, gromadzi materiały zapasowe (skrobia, tłuszcze, białka). Występuje w organach spichrzowych roślin, np. w owocach, nasionach i korzeniach.
-miękisz wodny (miękisz wodonośny) - magazynuje wodę, występuje szczególnie u sukulentów.
-miękisz zasadniczy - wypełnia przestrzenie między innymi
tkankami w roślinie.
6. zmiany zachodzace w morfologii poliploidow
47% roślin kwiatowych to poliploidy. Cechują się one: dużymi rozmiarami (wskutek wzrostu wielkości komórek), wysokimi plonami, delikatniejszą strukturą i są atrakcyjniejszym pożywieniem.
7. co to sa poliploidy
Poliploidy – organizmy posiadające więcej niż jeden zestaw chromosomów (triploidy, tetraploidy, heksaploidy itd.).
8. grupy ekologiczne
Hygrofity – Lubią ciepło i wilgoć
Hydrofity – Rosliny wodne
Halofity – rośliny błotne, lubią tereny podmokłe
Helofity – rośliny słonolubne
Kserofity – rosliny ciepłolubne (skrajnie)
Sukulenty – oszczędzają wodę gdy jest w nadmiarze
Sklerofity – nie oszczędzają wody gdy jest w nadmiarze
Mezofity – rosliny klimatu umiarkowanego
Tropofity – tereny zimne, zmieniające się skrajne warunki
9. formy życiowe
• fanerofity - rośliny jawnopączkowe
o mega-fanerofity
o mezo-fanerofity
o mikro-fanerofity
o nano-fanerofity
• chamefity - rośliny niskopączkowe
• hemikryptofity - rośliny naziemnopączkowe
• kryptofity - rośliny skrytopączkowe
o Geofity
o Helofity
o Hydrofity
• terofity - rośliny jednoroczne nie zawiązujące pączków zimowych
11. termin taksonomia
Taksonomia (gr. taktis=układ, porządek + nomos=prawo) - nauka o zasadach i metodach klasyfikowania w szczególności o tworzeniu i opisywaniu jednostek systematycznych – taksonów.
13. wymien 1 rodzimy i 2 obce gatunki z Pinaceae uprawiane w Polsce
Modrzew polski - rodzime
Sosna zwyczajna
Świerk pospolity
14. co powstaje z tuniki a co z korpusu
Z korpusu powstaje głowna masa merystemu apikalnego, komorki te dzielą się prostopadle i równolegle.
Tunika tworzy czesc merystemu apikalnego ponad korpusem gdzie komorki dzielą się tylko prostopadle, zwiekszają powierzchnie oraz
okrywają korpus. Ze skrajnej warstwy tuniki tworzy się epiderma.
Temat: Egzamin z 2005 roku
Egzamin neurobiologia z 2005 roku:
1a mnożenie neuronów komórek glejowych
2c proces eliminacji nadliczbowej liczby neuronów
3b 20 tygodnia życia płodowego
4 acd polega na hamowaniu neurogene , przedwczesnej przemianie przewodników glejowych na astrocyty, co utrudnia migrację neuronalną, hamuje późną glejozę
5 c w okresie płodowym i trwa przez długie lata życia nawet do 30 roku życia
6 ab możliwość regeneracji układu nerwowego są tym większe, im wcześniej nastąpiło uszkodzenie, uszkodzenie, które narasta powoli, bądź przebiega etapami stwarza większe możliwości
regeneracji funkcjonalnej, niż zaburzenia o charakterze ostrym
7 a percepcji bodźców i ich uświadomieniu
8 c kilka milisekund, kilka sekund
9 c kilka sekund, kilka minut
10 a otrzymywanie inf od wszystkich układów czuciowych, wspomnienia nabierają zabarwienia
uczuciowego
11 abde zachowanie motywowane, uczenie się i pamięć, emocje, kontrola zachowania
12 a jeden z elementów pnia mózgu
13 c zapewnienie optymalnego napięcia kary i stanu czuwania
14 b odbiera, przechowuje odebrane inf
15 b złożone konstrukty zbudowane z wymiennych elementów składowych,
16 a lewej półkuli
17 a pozytywne
18 a łączą struktury mózgu w przeciwnych półkulach
19 ab zdolność pochłaniania produktów rozpadu
tkanki nerwowej, zdolność poruszania się
20 a tarcza zarodkowa ? płytka nerwowa ? bruzda ? cewa
21 b nerw czaszkowe 12 par i rdzeniowe 31 par
22 c powierzchni kory, móżdżku
23 a wyraz swoistej odpowiedzi bioelektrycznej na zadziałanie określonego bodźca
24 a wychylenia maksymalne P i N, latencję, amplitudę i polarność
25 b fale beta
26 a REM
28 b następuje przewodzenie impulsu międzyneuronalnego
29 b reguluje aktywność płytki nerwowo-mięśniowej w obwodowym układzie nerwowym
30 a deficyty przyczyniają się do rozwoju choroby Parkinsona, nadmiar ? schizofrenii
31 b odgrywa rolę w czuwaniu, odbiorze inf czuciowych i emocjonalnych
32 b między 10-40 tyg życia płodowego
33 a górno-boczna, przyśrodkowa, podstawna
34 c istota szara
okrywająca półkule
35 a korę mózgu, wyspę, hipokamp, węchomózgowie
36 a 4
37 a międzymózgowia
38 c wzrokowy
39 b móżdżku
40 b po przejściu potencjału czynnościowego żadna podnieta nie jest w stanie wyzwolić następnego
potencjału czynnościowego
41 a przestrzeń między błoną pre i postsynaptyczną
42 c pobudzeniowy potencjał postsynaptyczny
43 b receptor, droga dośrodkowa, droga odśrodkowa, efektor
44 ab zaburzenia ruchowe poniżej i po tej samej stronie, zaburzenia czucia głębokiego po tej samej stronie co uszkodzenie
45 b móżdżku
46 c nie adaptują się w ogóle
47 a mięśniach szkieletowych, ścięgnach, więzadłach, torebkach stawowych
48 b podwzgórze
49 a w podwzgórzu
50 a hamujący
51 ab kom nerwowe posiadają zdolność podziału tylko w okresie płodowym, kom nerwowe posiadają zdolność regeneracji na obwodzie
52 b pamięci operacyjnej
53 a okolice trzeciorzędowe
54 c rozpoznawania złożonych bodźców
55 a pompa sodowo-potasowa
56 c nie ustaje ani w dzień, ani w nocy
57 ab transkrypcja genowa i zmiana ekspresji genów, wtórne neuroprzekaźniki
58 c 4
59 b nie tylko, wyższe partie mózgu ? obszary kory nowej też są zaangażowane w realizację tej
funkcji
60 a Komory mózgu
61 b są sterowane korowo ? pojawia się zamysł ruchu a następnie ruch
62 b ubytki w pamięci operacyjnej
63 a odruch prioprioceptywny
64 b układu współczulnego i przywspółczulnego
65 ab pojawia się w odpowiedzi na bodźce nocyceptywne, stanowi odruch ochronny
66 b zawzgórza
67 a są 3 neuronowe
68 a nie
69 bc zaburzenia utrwalania nowego materialu, trudności w samorzutnym przypominaniu faktów z przeszłości
70 b kresomózgowia nieparzystego
Temat: Abuk
1. Imię: Abuk
2. Płeć: mężczyzna
3. Narodowość:
Draknorczyk4. Klasa: Szaman
+ 1 charyzma/lvl
+ 2 karmy / 3lvl
+ szamanizm
+ leczenie Przewodników
- ograniczenie magii – tylko szamanizm
- ograniczenie zbroi – do lekkich
- 25% szansy na nieudany atak
- wrażliwość na magię (+10% obrażeń magicznych)
5. Wygląd: Abuk jest młodym, średniego wzrostu, szczupłym mężczyzną, o niebieskich oczach i wąskich ustach. Zazwyczaj gładko ogolony i uśmiechnięty. Nie wyróżnia się niczym spośród innych mężczyzn w jego wieku.
6. Ubiór: Ubrany w ciemnozielone, szerokie spodnie z kieszeniami po bokach na wysokości kolan. Na stopach miał proste sandały. Korpus
okrywała mu koszula o szerokich rękawach i niebieska kamizelka. Na szyi spoczywa wisiorek w kształcie ośmioramiennej gwiazdy, umocowany rzemieniem. Przy pasie znajdują się sakwy. Cała postać jest okryta płaszczem podróżnym.
7. Historia: Wychował się w mieście, jako zwykły przeciętny obywatel. Zmuszony każdego dnia rozmawiać z ludźmi, z którymi nie chciał mieć do czynienia. Zmuszony by oszukiwać i kantować na każdy możliwy sposób, a wszystko to jedynie po to, by przetrwać. Rodzina, choć bardzo się starała nie była odpowiednio zamożna, by zapewnić spokojny i bezpieczny byt w tłoku miejskiego gwaru. Dnia pewnego przeglądając piwnicę jednego z chłopów natknął się na starą grubą księgę. Była napisana zwykłym prostym językiem, jakby napisał ją prawowity właściciel. Po zgłębieniu wiedzy zawartej w rękopisie znalazł drogę dalszego życia. Wiedza tajemna, jaką jest szamanizm znacznie ułatwiła jego dotychczasowe zajęcia.
8. Umiejętności:
- Wyostrzone zmysły – Poziom 1(Początkujący)
- Zmysł obserwacji - Poziom 1 (Początkujący)
-
Skrytobójstwo – Poziom 1 (Początkujący)
- Iluzjonizm – Poziom 1 (Początkujący)
Umiejętność wrodzona:
-
Retoryka - Poziom 1 (Początkujący)
Umiejętność klasowa:
- Szamanizm – Poziom 3 (Biegły)
--------------------------------------------------------------------------
9. Statystyki:
Lvl: 5
PD: 1900/2100
PU do rozdana: 1
PS do rozdania: 0
Siła - 1
Wytrzymałość - 1
Zręczność - 5
Charyzma – 15 (+1 narodowość, +5 klasa - wliczone)
Inteligencja - 0
HP: 9/10
Karma: 16/57 (+2 klasa - wliczone)
Przynależność: Brak
Stany specjalne: Brak
Stan sakiewki: 9 srebrników 4 grosze
10. Statystyki PvP:
Siła 4 /10
Wytrzymałość 1 /10
Zręczność 5 /10
Duchowość 10 /10 (+1 narodowość - wliczone)
Inteligencja 5 /10
HP: 13
karma: 90
KP: -2
11. Ekwipunek:
Ekwipunek aktywny:
- Nóż – jakość tandetna - O=2-10, wymagana siła 1
Ekwipunek dodatkowy:
- Ubranie
- Płaszcz
- Sakwy przy pasie:
----- 4x trucizna paraliżująca (zaburzają przewodnictwo impulsów nerwowych, w płynie i proszku działają ogólnie, w maści miejscowo - czasem po dłuższej chwili)
-------- 2 w płynie
-------- 2 w proszku
-------- 2 w postaci maści/smaru.
----- 2x trucizna krwionośna (wnikają do układu krążenia i niszczą erytrocyty, podnoszą ciśnienie do momentu krytycznego)
-------- 1x płyn
-------- 1x proszek
----- 2x trucizna żrąca (działa żrąco na
tkanki)
-------- 1x płyn
-------- 1x proszek
----- 2x trucizna pobudzająca (powodują pobudzenie organizmu rzutujące na hiperwentylacje, skurcze mięśni, podniesienie ciśnienia, obkurczenie naczyń, drgawki)
- bukłak z wodą
- bukłak z miodem bezalkoholowym
- bochen chleba
- Wisiorek w kształcie ośmioramiennej gwiazdy
- Zapieczętowana wiadomość dla Tyka.
--------------------------------------------------------------------------
12. Zwierz
Rasa: pająk
Opis: Jest to mały pająk, przypominający swoją budową czarną wdowę, jak ona jest czarny. Różni się tym, że zamiast czerwonego krzyża na odwłoku posiada srebrną ośmioramienną gwiazdę.
Atuty:
Wytrzymałość – 10
Zręczność – 11
Inteligencja - 10
Umiejętności:
- Kąsanie – Poziom 3 (Biegły)
- Ukrywanie się - Poziom 2 (Praktykant)
- Skradanie się - Poziom 2 (Praktykant)
Cechy:
- Trucizna
- Mistrzostwo w używaniu Pajęczyny
Temat: Sciągi
Białka
Są to polimery aminokwasów białkowych połączony ze soba wiazaniami peptydowymi, w ktorych liczba reszt aminokwasowych przekracza 100. Głównymi pierwiastkami wchodzącymi w skład białek są C,O,H,N,S, także P, oraz niekiedy jony Mn, Zn, Mg, Fe, Cu, Co i inne.
• Budowa białek
Są to związki wielocząsteczkowe zbudowane z (od kilkuset do kilkadziesięciu tysięcy) reszt aminokwasowych.
W celu określenia budowy białek podaje się tzw. struktury:
1. Struktura pierwszorzędowa, zwana również struktura pierwotną- określa sekwencię (kolejność) aminokwasów wchodzacych w skład liniowego łańcucha polipeptydowego uwarunkowanego genetycznie.
2. Struktura drugorzędowa- jest to układ przestrzenny wynikajacy z istnienia wiązań wodorowych po między tlenem grupy -C=O, a wodorem grupy -NH dwóch różnych wiazań peptydowych. tej strukturze odpowiada budowa zwinięcia łańcuch polipepydowego w prawoskrętną heliksę lub tzw. "pofałdowana kartka"- gdy łańcuchy peptydowe są ułozone równolegle do siebie i łączą się wiązaniami wodorowymi.
3. Struktura trzeciorzędowa- charakterystyczne dla tego układu jest pofałdowanie łańcuchów polipeptydowych w przestrzeni (skrecanie łańcucha polipeptydowego) . Ogromna rolę w powstawaniu tej struktury odgrywa wiązanie disiarczkowe -S-S- , które powstaje pomiędzy dwoma resztami cysteiny w tym samym łańcuch lub łączące dwa różne łańcuch.
4. Struktura czwartorzędowa- opisuje ilość i wzajemne ułozenie podjednostek cząsteczkowych (pojedyńczych łańcuchów) białek.
• Właściwości fizykochemiczne białek
Białka nie posiadają charakterystycznej dla siebie temperatury topnienia. Na ogół rozpuszczalne w wodzie. Niektóre z nich mogą rozpuszczać się w rozcięczonych kwasach lub zasadach, jeszcze inne w rozpuszczalnikach organicznych. Posiadają zdolność wiązania cząsteczek wody. Efekt ten nazywamy hydratacją.
Na rozpuszczalność polipeptydów ma wpływ stężenie soli nieorganicznych. Ich małe stężenie wpływa dodatnio na rozpuszczalność. Jednak przy pewnym stężeniu następuje uszkodzenie otoczki solwatacyjnej, co powoduje wypadanie białek. Proces ten nie narusza strukturę białka, jest on odwracalny. Nosi on nazwę wysalanie białek.
Innym procesem jest wypadanie białek z roztworów pod wpływem soli metali ciężkich, mocnych kwasów i zasad, wysokiej temperatury, niskocząsteczkowych alkoholi i aldehydów- jest to wytrącanie w sposób nieodwracalny. Zjawisko to nosi nazwę denaturacji białek. Wywołuje ono zmiany w strukturze drugo- i trzeciorzedowej. Następuje rozerwanie wiązań wodorowych i rozerwanie mostków disiarczkowych.
Ze względu na budowe i skład dzielimy białka na proste i złożone.
• Białka proste zbudowane są wyłącznie z aminokwasów. Dzielimy je na następujące grupy:
1. protaminy- posiadają charakter silnie zasadowy, charakteryzują się dużą zawartością argininy oraz brak aminokwasów zawierających siarkę, są dobrze rozpuszczalne w wodzie. Najbardziej znanymi protaminami są: klupeina, salmina, cyprynina,ezocyna, gallina.
2. histony- podobnie jak protaminy posiadają silny chrakter zasadowy; są dobrze rozpuszczalne w wodzie, a także w środowisku słabo kwaśnym. Są one składnikami jader komórkowych (w połaczeniu z kwasem dezoksyrybonukleinowym), a także występują w czerwonych ciałkach krwi. W ich skład wchodzi duża ilość takich aminokwasów jak lizyna i argenina.
3. albuminy- są to białka obojetne, spełniają szereg ważnych funkcji biologicznych : są one enzymami, hormonami i innymi biologicznie czynymi zwiazkami. Są dobrze rozpuszczalne w wodzie i rozcieńczonych roztworach soli. Łatwo ulegają koagulacji. Znajdują się w
tkance mięśniowej, osoczu krwi i mleku.
4. glubuliny- w odrużnieniu od albuminy są źle rozpuszczalne w wodzie, dobrze w rozcieńczonych roztworach soli; posiadają podobne właściwości do nich. Występują w dużych ilościach w płynach ustrojowych i
tkance mięśniowej.
5. prolaminy- są to typowe białka roślinne, występują w nasionach. Charakterystyczną właściwością jest zdolność rozpuszczania się w 70% etanolu.
6. gluteliny- podobnie jak prolaminy- są to typowe białka roślinne; posiadają zdolność rozpuszczania się w rozcieńczonych kwasach i zasadach.
7. skleroliny - nie rozpuszczalne wodzie i rozcieńczonych roztworach soli; są to typowe białka o budowie włóknistej, dzięki temu pełnią funkcję podporowe; do tej grupy białek należy kreatyna;
• Białka złożone posiadają obok aminokwasów, także części niebiałkowe. Ze względu na charakter grupy prostetycznej dzielimy je na:
1. nukleoproteidy- są to białka połączone z kwasami nukleinowymi; występują w wirusach;
2. fosfoproteidy- są to białka połączone z resztami kwasu fosforowego; posiadają charakter kwaśny, oraz zazwyczaj są połączone z jakimiś katinami. Należy do tej grupy kozeina.
3. chromoproteidy- są to białka połączone z barwnikami. Są to nastepujące barwniki: hemowy, flawanowy, melaminowy;
4. metaloproteidy- są to białka połączone z jednym lub kilkoma kationami metali. Moga tu być nastepujące metale: Fe, Cu, Co, Mo oraz Zn.
5. glikoproteidy- są to białka połączone z cukrami. Stanowia składnik płynów ustrojowych oraz
tkanek i komórek.
6. lipoproteidy-są to białka połączone z tłuszczami obojętnymi lub fosfolipidami i cholesterolem.
Znaczenie białek
Białka pełnią różne ważne funkcje biologiczne. Stanowią element budulcowy i wzmacniający (podporowy, osłaniający, spajający), np. keratyna naskórka, kolagen
tkanki łącznej, białka błon komórkowych. Występują też białka kurczliwe np. aktyny i miozyny z miofibryli
tkanki mięśniowej, które łącząc się powodują skurcz mięśnia realizując jego ruch. We wszystkich komórkach występują białka katalityczne tzw. enzymy, które przyspieszają reakcje chemiczne. W płynach ustrojowych występuje wiele białek transportujących, które wiążą i przenoszą różne cząsteczki np. hemoglobina transportuje tlen, a inne transportują jony metali hormony, składniki pokarmowe. Do białek regulujących należą hormony. Do białek obronnych należą immunoglobuliny, tworzące różne przeciwciała. Białka sensoryczne (nerwowe) z narządów zmysłowych np. rodopsyna mają zdolność odbierania i przesyłania sygnałów z środowiska. Włosy i pióra
okrywające ciała zwierząt są zbudowane z keratyny. W tym przypadku białko pełni funkcje izolacyjną od wpływów środowiska zewnętrznego. U roślin białka pełnią też funkcję magazynującą substancje zapasowe i energetyczne odkładane w nasionach. Jady i toksyny zwierzęce w dużej mierze oparte są na substancjach białkowych. W tym wypadku białka pełnia funkcje toksyczne.
Temat: Pers

Koty perskie są rasą najdłużej poddawaną wpływowi człowieka, ponieważ już w XV w. na europejskich dworach książęcych należało do dobrego tonu trzymanie "kota angorskiego". KOT PERSKI Wraz ze staraniami, aby te urocze stworzenia rozmnożyć, zaczęły też następować zmiany rasy powodowane doborem hodowlanym. Początkowo ograniczał się on do ulepszania jakości futra i zwiększania długości włosów. Dopiero w miarę rozpowszechniania się omawianej rasy w kręgach mieszczaństwa i wzrostu jej popularności rozpoczęto selekcję ukierunkowaną także na inne cechy, jak kształt głowy i budowa reszty ciała.KOT PERSKI
Chociaż standard hodowlany kota perskiego nie zmienił się istotnie przez wszystkie te lata, to jednak koty perskie odpowiadające dzisiejszemu standardowi bardzo się różnią od swoich przodków z lat 50. i 60. Jedynie pod względem usposobienia nie stwierdza się większych zmian. Koty perskie są spokojne, o zrównoważonym temperamencie, idealnie nadające się do trzymania w mieszkaniu. Lubią pieszczoty i zabawy, bardzo szybko wzbudzają zainteresowanie każdego miłośnika kotów, a agresywność i upór są u nich zupełnie nieznane. KOT PERSKI
Kot pierwotny pod względem typu budowy ciała był podobny do kota domowego.
Wśród wszystkich przodków naszego kota domowego nie ma ani jednego, którego kształt czaszki byłby chociaż trochę zbliżony do kształtu czaszki dzisiejszego kota perskiego. Gdy się przyglądamy starym rysunkom, widzimy, że koty, które mogliśmy podziwiać na wystawach na przełomie wieków, reprezentowały klasyczny typ kota domowego. Tylko długie futro na brzuchu, puszysty ogon i jeszcze niezbyt pokaźny kołnierz były u nich tym, co je wyróżniało. Podszycie sierści było dość słabo wykształcone, tak że pielęgnowanie kotów perskich sprawiało dawniej znacznie mniej kłopotu. Z pielęgnowaniem własnego futra koty radziły sobie w tamtym czasie prawie bez ludzkiej pomocy.
Krępy kot z okrągłą głową. Dzisiejszy standard hodowlany kota perskiego, uznawany praktycznie przez wszystkie związki hodowców, to odpowiednie ogólne proporcje i wyrównany fenotyp. Harmonijna budowa ciała, okrągła głowa i sute futro są przy tym ważniejsze niż skrajne uwydatnienie poszczególnych cech. Budowa ciała kota perskiego odpowiada budowie kota od dużego do średniego, przysadzistego i krępego, na krótkich, silnych kończynach, a przy tym nie sprawiającego wrażenia ociężałości. Wszystkie części ciała powinny być harmonijnie rozwinięte; wąski tułów jest tak samo źle widziany jak łęgowaty grzbiet. Rozmiarom ciała trzeba przy tym poświęcać więcej uwagi, a szczególnie przy niektórych odmianach barwnych. Na rozmiary ciała zawsze jednak trzeba patrzeć uwzględniając ogół cech fenotypowych.
Wygląd głowy jest właściwie cechą rozpoznawczą rasy i od około 20 lat znajduje się w centrum zainteresowania hodowców. Pożądana jest głowa duża i okrągła, z małym i szerokim nosem, mającym u nasady charakterystyczne zagłębienie zwane "stopem". Głowa u najbardziej typowych przedstawicieli rasy, zwłaszcza linii hodowanych w Stanach Zjednoczonych, przybrała kształt szeroki i stała się krótka. Nos zrobił się wyraźnie zadarty, prawie "siedzący" między dużymi, okrągłymi oczami, co jeszcze bardziej uwydatnia pełne policzki. KOT PERSKI
Profil silnie uwypuklonego czoła tworzy z wierzchołkiem nosa i podbródkiem linię prostą, co u niektórych kotów perskich przestaje wyglądać estetycznie. Powstałym u kotów, w wyniku zabiegów hodowlanych, trudnościom w oddychaniu próbuje się ostatnio zaradzić przez ukierunkowany dobór, w wyniku którego nozdrza stają się szersze.
Małżowiny uszne powinny być małe i dobrze owłosione, z zaokrąglonymi wierzchołkami i charakterystycznym dla rasy pędzelkiem włosów we wnętrzu ucha. Odstęp między uszami musi być dość duży. Ideałem są nisko osadzone uszy tworzące z linią policzków i górą czoła harmonijną całość.
Ogon kotów perskich powinien być krótki i puszysty, a jego całkowita długość po przygięciu do ciała nie powinna sięgać poza bark. Ogony o rzadkim owłosieniu są przy tym równie niepożądane jak ogony z załamaniami lub zgrubieniami
tkanek.
Rodzaj futra jest najbardziej stałą cechą rasy i oczekuje się, aby u wszystkich odmian
okrywa włosowa była długa i pełna, z gęstym, delikatnym podszyciem. Podczas ruchu zwierzęcia
okrywa włosowa powinna falować i zawsze trochę odstawać od ciała. U kotów perskich najgęstsze jest futerko w okresie zimowym, gdy grubsze włosy okrywowe są napuszone z powodu obfitości jedwabistego, gęstego podszycia. Podczas zimy są także maksymalnie wyrośnięte puszyste włosy tworzące wokół szyi, podobnie jak u lwa, okazałą kryzę, długie włosy na tylnych kończynach i na brzuchu. Futro w tym okresie wymaga szczególnie starannego pielęgnowania.
Nie ma już dzisiaj żadnej odmiany barwnej bez typowego dla omawianej rasy długiego i gęstego futerka, poza upalnymi miesiącami letnimi. Już młode kocięta, mniej więcej od 10. tygodnia życia, mają długie i gęste futerko "dziecięce", zachęcające do głaskania. Wadą tego atrybutu piękna jest konieczność nieustannego pielęgnowania, polegającego na codziennym czesaniu i pudrowaniu sierści. Co pewien czas wskazana jest również kąpiel, aby futerko zachowało jedwabistość i sprężystość.
Współczesny typ kota perskiego jest w zasadzie ukształtowany pod wpływem hodowców ze Stanów Zjednoczonych i ma ulubiony tam skrócony pyszczek zwany "peak-face", czyli część twarzową podobną jak u psa pekińczyka. Prawie w każdej renomowanej hodowli europejskiej znajduje się w rodowodzie jakiś kot ze Stanów Zjednoczonych, który ma dziedzicznie utrwaloną cechę "płaskiej twarzy".
Z tą uzyskaną w hodowli skrajnością wyglądu wiążą się nie tylko estetyczne zmiany cech rasy, lecz również zmiany dotyczące zdrowia, z których do najmniej groźnych należą trudności w oddychaniu, chroniczne łzawienie oczu z powodu nadmiernego skrócenia przewodów łzowych oraz liczne wady uzębienia.
Hodowcy kotów perskich nastawieni na uzyskiwanie cech ekstremalnych powinni sobie jednak zdawać sprawę z odpowiedzialności, jaka na nich ciąży, i nastawić się na selekcję w kierunku uzyskania cech decydujących o dobrym zdrowiu, gdyż w przeciwnym wypadku rasa może stracić na popularności. Już dzisiaj krytycy wzywają do odejścia od tego kierunku hodowli.
Koty perskie, mimo wszystkich zmian ich pokroju w obrębie rasy, pozostały idealnymi kotami pokojowymi, które zachowały swój miły i łagodny charakter. Chociaż między poszczególnymi kotami mogą występować różnice, to nie zmieniły się jednak ich istotne cechy jako kotów długowłosych. dnia Nie 15:32, 13 Lip 2008, w całości zmieniany 1 raz
Temat: perski
Koty perskie są rasą najdłużej poddawaną wpływowi człowieka, ponieważ już w XV w. na europejskich dworach książęcych należało do dobrego tonu trzymanie "kota angorskiego". Wraz ze staraniami, aby te urocze stworzenia rozmnożyć, zaczęły też następować zmiany rasy powodowane doborem hodowlanym. Początkowo ograniczał się on do ulepszania jakości futra i zwiększania długości włosów. Dopiero w miarę rozpowszechniania się omawianej rasy w kręgach mieszczaństwa i wzrostu jej popularności rozpoczęto selekcję ukierunkowaną także na inne cechy, jak kształt głowy i budowa reszty ciała.
Chociaż standard hodowlany kota perskiego nie zmienił się istotnie przez wszystkie te lata, to jednak koty perskie odpowiadające dzisiejszemu standardowi bardzo się różnią od swoich przodków z lat 50. i 60. Jedynie pod względem usposobienia nie stwierdza się większych zmian. Koty perskie są spokojne, o zrównoważonym temperamencie, idealnie nadające się do trzymania w mieszkaniu. Lubią pieszczoty i zabawy, bardzo szybko wzbudzają zainteresowanie każdego miłośnika kotów, a agresywność i upór są u nich zupełnie nieznane.
Kot pierwotny pod względem typu budowy ciała był podobny do kota domowego
Wśród wszystkich przodków naszego kota domowego nie ma ani jednego, którego kształt czaszki byłby chociaż trochę zbliżony do kształtu czaszki dzisiejszego kota perskiego. Gdy się przyglądamy starym rysunkom, widzimy, że koty, które mogliśmy podziwiać na wystawach na przełomie wieków, reprezentowały klasyczny typ kota domowego. Tylko długie futro na brzuchu, puszysty ogon i jeszcze niezbyt pokaźny kołnierz były u nich tym, co je wyróżniało. Podszycie sierści było dość słabo wykształcone, tak że pielęgnowanie kotów perskich sprawiało dawniej znacznie mniej kłopotu. Z pielęgnowaniem własnego futra koty radziły sobie w tamtym czasie prawie bez ludzkiej pomocy.
Krępy kot z okrągłą głową
Dzisiejszy standard hodowlany kota perskiego, uznawany praktycznie przez wszystkie związki hodowców, to odpowiednie ogólne proporcje i wyrównany fenotyp. Harmonijna budowa ciała, okrągła głowa i sute futro są przy tym ważniejsze niż skrajne uwydatnienie poszczególnych cech.
Budowa ciała kota perskiego odpowiada budowie kota od dużego do średniego, przysadzistego i krępego, na krótkich, silnych kończynach, a przy tym nie sprawiającego wrażenia ociężałości. Wszystkie części ciała powinny być harmonijnie rozwinięte; wąski tułów jest tak samo źle widziany jak łęgowaty grzbiet. Rozmiarom ciała trzeba przy tym poświęcać więcej uwagi, a szczególnie przy niektórych odmianach barwnych. Na rozmiary ciała zawsze jednak trzeba patrzeć uwzględniając ogół cech fenotypowych.
Wygląd głowy jest właściwie cechą rozpoznawczą rasy i od około 20 lat znajduje się w centrum zainteresowania hodowców. Pożądana jest głowa duża i okrągła, z małym i szerokim nosem, mającym u nasady charakterystyczne zagłębienie zwane "stopem". Głowa u najbardziej typowych przedstawicieli rasy, zwłaszcza linii hodowanych w Stanach Zjednoczonych, przybrała kształt szeroki i stała się krótka. Nos zrobił się wyraźnie zadarty, prawie "siedzący" między dużymi, okrągłymi oczami, co jeszcze bardziej uwydatnia pełne policzki. Profil silnie uwypuklonego czoła tworzy z wierzchołkiem

a i podbródkiem linię prostą, co u niektórych kotów perskich przestaje wyglądać estetycznie. Powstałym u kotów, w wyniku zabiegów hodowlanych, trudnościom w oddychaniu próbuje się ostatnio zaradzić przez ukierunkowany dobór, w wyniku którego nozdrza stają się szersze.
Małżowiny uszne powinny być małe i dobrze owłosione, z zaokrąglonymi wierzchołkami i charakterystycznym dla rasy pędzelkiem włosów we wnętrzu ucha. Odstęp między uszami musi być dość duży. Ideałem są nisko osadzone uszy tworzące z linią policzków i górą czoła harmonijną całość.
Ogon kotów perskich powinien być krótki i puszysty, a jego całkowita długość po przygięciu do ciała nie powinna sięgać poza bark. Ogony o rzadkim owłosieniu są przy tym równie niepożądane jak ogony z załamaniami lub zgrubie niami
tkanek.
Rodzaj futra jest najbardziej stałą cechą rasy i oczekuje się, aby u wszystkich odmian
okrywa włosowa była długa i pełna, z gęstym, delikatnym podszyciem. Podczas ruchu zwierzęcia
okrywa włosowa powinna falować i zawsze trochę odstawać od ciała. U kotów perskich najgęstsze jest futerko w okresie zimowym, gdy grubsze włosy okrywowe są napuszone z powodu obfitości jedwabistego, gęstego podszycia. Podczas zimy są także maksymalnie wyrośnięte puszyste włosy tworzące wokół szyi, podobnie jak u lwa, okazałą kryzę, długie włosy na tylnych kończynach i na brzuchu. Futro w tym okresie wymaga szczególnie starannego pielęgnowania. Nie ma już dzisiaj żadnej odmiany barwnej bez typowego dla omawianej rasy długiego i gęstego futerka, poza upalnymi miesiącami letnimi. Już młode kocięta, mniej więcej od 10. tygodnia życia, mają długie i gęste futerko "dziecięce", zachęcające do głaskania. Wadą tego atrybutu piękna jest konieczność nieustannego pielęgnowania, polegającego na codziennym czesaniu i pudrowaniu sierści. Co pewien czas wskazana jest również kąpiel, aby futerko zachowało j edwabistość i sprężystość. Współczesny typ kota perskiego jest w zasadzie ukształtowany pod wpływem hodowców ze Stanów Zjednoczonych i ma ulubiony tam skrócony pyszczek zwany "peak-face", czyli część twarzową podobną jak u psa pekińczyka. Prawie w każdej renomowanej hodowli europejskiej znajduje się w rodowodzie jakiś kot ze Stanów Zjednoczonych, który ma dziedzicznie utrwaloną cechę "płaskiej twarzy".
Z tą uzyskaną w hodowli skrajnością wyglądu wiążą się nie tylko estetyczne zmiany cech rasy, lecz również zmiany dotyczące zdrowia, z których do najmniej groźnych należą trudności w oddychaniu, chroniczne łzawienie oczu z powodu nadmiernego skrócenia przewodów łzowych oraz liczne wady uzębienia. Hodowcy kotów perskich nastawieni na uzyskiwanie cech ekstremalnych powinni sobie jednak zdawać sprawę z odpowiedzialności, jaka na nich ciąży, i nastawić się na selekcję w kierunku uzyskania cech decydujących o dobrym zdrowiu, gdyż w przeciwnym wypadku rasa może stracić na popularności. Już dzisiaj krytycy wzywają do odejścia od tego kierunku hodowli. Koty perskie, mimo wszystkich zmian ich pokroju w obrębie rasy, pozostały idealnymi kotami pokojowymi, które zachowały swój miły i łagodny charakter. Chociaż między poszczególnymi kotami mogą występować różnice, to nie zmieniły się jednak ich istotne cechy jako kotów długowłosych.
Temat: Układ słoneczny...
W ciemności bezgłośnie zapaliła się świetlista kula. Chwilę potem druga i trzecia. Mrok jednak zgęstniał i jakby drgnął.
- Siły ludzi rozpoznane. â jedna z kul zawirowała - Taktyka rozpoznana. Trwa przyswajanie informacji. Stacja niemal cała stracona. Czyste cztery poziomy. Reszta uśpiona lub zniszczona.
- Mój ród obserwuje przestrzeń. â Dodała druga.
- Należy zabezpieczyć sektor Hassa â zadudniło z ciemności.
- Ja się tym zajmę. â Odpowiedziała trzecia.
- W porządku. Pamiętajcie o mojej umowie z wami i czerpcie z tego siłę.
- Wszyscy na pozycjach. Jesteśmy gotowi â zatrzeszczało w radiu.
-W porządku â odezwał się inny głos â wchodzimy.
Szeroki korytarz, o trapezowym przekroju, kończył się masywnymi wrotami. Po ledwo widocznych oznaczeniach można było wnioskować, że dawniej była to sekcja naukowa i medyczna. Kilkunastu ludzi w Power Armorâach i lżejszych szykowało się do ataku.
Na pompach siłowników grodzi eksplodowały ładunki wybuchowe.
Tryskający z rozerwanych przewodów olej błyskawicznie zapalił się. Oblany przez przypadek żołnierz w pełnym pancerzu tylko roześmiał się i wykonał kilka ruchów mających udawać kąpiel.
Do wrót podeszła zakuta w stal postać. Wbiła łom w szczelinę miedzy dwoma połowami i szarpnęła. Mimo kilku luf mierzących w szczelinę, jedyne co się stało to syk wyrównywania ciśnień. Żołnierz odłożył łom i wsunął w szczelinę dłonie. Przyłączyło się do niego jeszcze dwóch i na komendę pociągnęli. Wrota rozsunęły się jeszcze bardziej. W miarę, jak szczelina się powiększała narastało napięcie.
W końcu śluza z trzaskiem zaskoczyła na blokady, a nerwowa cisza nadal się unosiła.
Kilku marines popatrzyło po sobie, a potem na kapitana, nie wiedząc co zrobić.
- Sir â odezwał się w końcu dowódca. â Widzi Pan to? Co mamy robić?
Tuż za wejściem znajdował się dalszy odcinek korytarza, jednak w odległości dwóch metrów zasłaniała go czarna, matowa ściana budząca niepokojące skojarzenia.
-Jakie odczyty na sensorach?
-Trudno określić. Urządzenia wariują. Pokazują na zmianę, a nawet w tej samej chwili... substancję biologiczną, tytanową ścianę, a nawet pole siłowe.
-Sprawdzaliście sensory?
-Tak. Na wszystkich to samo.
-Utrzymajcie pozycje. Wsparcie w drodze. Pozwolimy protosom się tym zająć.
-Protosi? â zapytał zaskoszony żołnierz. Z całym szacunkiem Sir, ale damy sobie rade i bez nich.
-Nie dyskutować! Rozkaz.
-Tak Jest, Sir!..Eee? Sir? â W głosie oficera zadrgała nutka niepewności.
Na czarnej ścianie rozeszły się koncentryczne zmarszczki, jak po wrzuceniu kamienia w wodę. Na chwilę wygładziła się ponownie, by zaraz znów drgnąć.
-Co wskazują czujniki? â Głos w radiu był poważny i suchy.
-To samo Sir. Jedynie nie wielki wzrost energii.
Zmarszczki na tafli zwiększyły częstotliwość. Jedne były większe inne niemal niezauważalne. W przypadku wyjątkowo wysokich dawało się słyszeć chwilowe buczenie.
W pewnym momencie płachta zaczęła powoli skręcać się w wir i cofać w środkowej części. Buczenie również zaczęło narastać.
Wszystkie lufy mimowolnie skierowały się w centrum zjawiska.
Na chwilę wir przestał się zapadać. Wszyscy żołnierze bezwiednie zaciskali dłonie na broni. Napięcie stawało się dla nich nieznośne.
Nagle Buczenie zamieniło się w ogłuszający wizg. Prawie zagłuszony przez grzmienie broni. Wirujący róg momentalnie wystrzelił na odległość dwóch metrów i się zatrzymał. Pociski wypluwane z kilkunastu luf znikały w matowej powierzchni.
Jak na komendę kanonada ustała. Chwilę potem zapadł się wir.
Słychać było tylko przyspieszone oddechy marines.
Płachta zadrgała jak membrana, równocześnie rozległ się ciężki i potężny głos. â POZDRAWIAM WAS BIAŁKOWCE!
Od tego głosu zadrgały ściany i podłoga. Zdębiali żołnierze czuli drgania we własnych wnętrznościach.
-PRZYPUSZCZALIŚMY, ŻE W KOŃCU SIĘ ZJAWICIE. â głos był suchy i bez wyrazu. â ROBICIE TO CO PRZYPUSZCZALIŚMY. ZACHOWUJECIE SIĘ TAK SAMO I NAWET NIE ZMIENILIŚCIE SIĘ ZA BARDZO. JESTEŚCIE JAK SEN ZGORZKNIAŁEGO MEGALOMANA. â Słowa stopniowo zaczęły nabierać sarkastycznego wyrazu. â ZDAJE SIĘ, ŻE ZAPOMNIELIŚCIE CO TO EWOLUCJA. JEDNAK MY WAM PRZYPOMNIMY.
Po ostatnich słowach tafla wygładziła się. Zapadła głucha cisza.
-MIŁEGO DNIA â dwa słowa uderzyły w obecnych jak grom.
Chwilę potem z tafli wyłoniły się najpierw dwa, potem cztery, jasno brązowe rogi. Zaraz za nimi szeroki , zagięty do tylu rogowy płat. Pod nim, ledwo widoczny, kwadratowy rząd zębów.
Marines, nie czekając na rozkaz otworzyli ogień, jednak pociski w większości ześlizgiwały się po łbie jak po owalnym pancerzu. Pociski, które jednak przebiły go zdawały się nie robić na stworze wrażenia.
Robal przypominał groteskowe skrzyżowanie chrabąszcza i jeża â wielkości niewielkiego pojazdu opancerzonego. Lekko połyskująca łuska
okrywała niemal całe jego ciało. Resztę osłaniał rodzaj zrogowaciałej
tkanki.
Po przypadkowym odstrzeleniu przednich kończyn stwór zwalił się na ziemię. Gdyby nie strzały można by usłyszeć okrzyk radości.
Jednak po chwili Robal uniósł tułów na tylnich odnóżach. Położył po sobie grzebień kolców.
W nagłym przebłysku oficer rzucając się na ziemię krzyknął â Padnij!
Z kolców wystrzeliły dziesiątki pocisków pokrywając cały korytarz. Na szczęście większość marines zdążyła wykonać rozkaz. Jednak Dwa pancerze wspomagane i dwóch kryjących się za nimi lżej opancerzonych zostało trafionych.
Pech chciał, że w tym momencie z bocznego wejścia wbiegły posiłki, nadziewając się na grad pocisków.
Cztery Bunker Sweeperây nic nie robiąc sobie z wielokrotnych trafień, kilkoma salwami rozniosły Robala.
- Mediic! â dopiero po ustaniu kanonady dało się usłyszeć krzyk.
Para Marines leżała na posadzce w kałuży krwi. Obaj trafieni przynajmniej dwoma dwudziesto centymetrowymi kolcami. Pod siniejącą skórą widać było czarne pulsujące ścieżki żył.
Jeden z trafionych pancerzy wspomaganych wyrwał ze swojego korpusu kolec, ciągnąc za nim niewielką stróżkę śluzu.
- Przebił pancerz, ale nie sięgnął ciała â powiedział niepewnie.
-U mnie to samo â odpowiedział drugi odrzucając na bok zgnieciony pocisk.
Do korytarza wciąż napływały nowe oddziały. Przed śluzą ustawiło się pięć robotów z bronią gotową do strzału.
Z dziur po trafieniach w ścianach powoli sączyła się brudno zielona substancja.